الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

خداوند رحمت را برخود واجب کرده است، «کتب ربّکم على نفسه الرّحمة»(1)و رحمت او بر همه چیز سایه گسترده است، «و رحمتى وسعت کلّ شیى‏ء»(2)همچنین پیامبر و کتاب او مایه رحمتند، «رحمةً للعالمین»(3)آفرینش وپرورش او براساس رحمت است و اگر عقوبت نیز مى‏دهد از روى لطف است. بخشیدن گناهان و قبول توبه‏ى بندگان و عیب‏پوشى از آنان و دادن فرصت براى جبران اشتباهات، همه مظاهر رحمت و مهربانى اوست.
پیام‏ها:
1- تدبیر وتربیت الهى، همراه محبّت و رحمت است. (در کنار کلمه «ربّ»، کلمه «رحمن» آمده است.) «ربّ العالمین الرحمن الرحیم»
2- همچنان که تعلیم نیازمند رحم و مهربانى است، «الرّحمن علّم القرآن»(4) تربیت و تزکیه نیز باید بر اساس رحم و مهربانى باشد. «ربّ العالمین الرّحمن الرّحیم»
3- رحمانیّت خداوند، دلیل بر ستایش اوست. «الحمدللَّه... الرّحمن الرّحیم»
------------------------------
1) انعام، 54.
2) اعراف، 156.
3) انبیاء، 107.
4) الرحمن، 1-2.

 

/ 1 نظر / 16 بازدید
میتی آشو

تو هم بد تر از من یک سال در میان می نویسی! :)